|
Coachen:
fascinerend proces
Als mens is het gedurende zijn leven de bedoeling, met aandacht en toewijding, en procesmatig, het vermogen te ontwikkelen
- tot een zuiver inzicht in zichzelf (worden wie ik bedoel te zijn);
- tot een gekend (zelf)bewustzijn van de verschillende levensfasen (met hun kenmerkende mogelijkheden en verantwoordelijkheden);
- tot een voortdurend omgaan met het wezenlijke in wat is (o.a. de ander), en
- tot een tastende verhouding met het goddelijke (of het onuitspreekbare).
Bij (i), (ii), (iii) en (iv) speelt wederkerigheid in denken, beleven en handelen een rol.
Deze zinnen zijn het voorlopige resultaat van, in de afgelopen negentien jaren actief zijn met coachen,
counselen en bewust worden van de effecten van je gedrag op jezelf en op anderen. Met nadruk voorlopig,
omdat elke keer, wanneer je denkt dat je begint te begrijpen hoe de mens zijn leven zou kunnen leven,
je verrast wordt door het incomplete van je denken. Toch daagt dit uit je ideeën en de samenhang ervan,
in samenwerking met de ander, te nuanceren.
hw
|
terug verder
|
|